GGZ Centraal | Intensive Home Treatment De Meregaard

Mijn vrouw Els kwam hier niet binnen met wanen, stemmen of complotten. Ze kwam binnen met een observatie. Ze zei: "Dit kerstliedje klopt psychologisch niet." Het ging over The Jackson 5. Over I Saw Mommy Kissing Santa Claus. En ook over Santa Claus Is Coming to Town. Twee nummers. Eén boodschap. Verpakt in belletjes. Een kind sluipt ’s nachts de trap af. De ouderfiguur die alles ziet en alles weet staat ineens te zoenen met moeder. De vader weet van niets. Het kind weet te veel. En daarna zingen we vrolijk verder over lijstjes en goed gedrag. Els noemde dat geen kerst. Els noemde dat een systeem. Bij GGZ Almere luisterden ze. Dat is hun verdienste. Maar luisteren is iets anders dan horen. De sfeer is kalm. Netjes. Groen. Alsof alles hier ontworpen is om scherpe gedachten langzaam stomp te maken. Niet uit kwaadwilligheid. Gewoon door structuur. Els probeerde uit te leggen dat het liedje morele druk uitoefent via een fictieve autoriteit. Dat kinderen leren dat ze bekeken worden, ook als ze slapen. Dat schuld gekoppeld wordt aan beloning. Dat intimiteit plots verdacht wordt. En dat niemand het kind gelooft. Er werd geknikt. Er werd genoteerd. Er werd iets gezegd over symboliek. Maar ergens voelde je het moment waarop het denken nét te scherp werd voor het formulier. Ik zat erbij en dacht: Dit is geen crisis. Dit is analyse zonder rem. Maar analyse zonder rem is in Nederland altijd verdacht. Het gebouw zelf voelt als een plek waar ooit idealisme is afgeleverd en daarna keurig is opgeborgen. Er staan bankjes. Er hangt stilte. Er is muziek, maar niemand speelt. Precies zoals in het liedje. Er is geluid, maar geen gesprek. Els is hier niet stuk gegaan. Ze is hier afgeremd. Dat is soms nodig. Maar het verschil tussen beschermen en gladstrijken is dun. Eindoordeel: Goede plek als je vastloopt in jezelf. Moeilijker als je vastloopt in de wereld en dat ook nog durft te benoemen. En Santa? Die mag van mij zijn lijst houden. Wij hebben liever mensen die vragen stellen dan mensen die braaf blijven zingen.

Ik ben erg tevreden met de psycholoog die ik heb, hij/zij is zeer kundig en slim. Sommige mensen daar vind ik heel aardig en ik waardeer hen. Toch durf ik de balie van de GGZ niet te bellen, omdat ik bang ben voor teleurstelling. Een acuut probleem wordt wel snel opgepakt, maar als ik bel terwijl ik me niet goed voel, zonder dat het een acuut probleem is, word ik vaak naar een afspraak voor volgende week doorverwezen. Je zou toch moeten handelen voordat het een acuut probleem wordt? De communicatie kan flink verbeteren en als je een voicemail achterlaat, word je niet altijd teruggebeld, wat ik erg teleurstellend vind. Bovendien moet ik steeds mijn best doen om ervoor te zorgen dat er actie wordt ondernomen. Dat kost me veel energie en daar heb ik simpelweg geen zin meer in. Update augustus 2025: Met steun van anderen en mijn psycholoog heb ik geleerd mijn grenzen duidelijker aan te geven. Zo heb ik aangegeven dat mijn wekelijkse behandeling voor mij echt noodzakelijk is en dat ik vervanging nodig heb bij ziekte. Een paar weken geleden, toen mijn psycholoog met vakantie was, heb ik op tijd vervanging kunnen regelen. Toen de vervangende psycholoog zich vervolgens ziek meldde, hoefde ik niets te doen: een andere psycholoog heeft dit direct opgepakt. Dat gaf mij veel rust en voelde heel fijn. Daarnaast ervaar ik de combinatie van VERS en muziektherapie als erg helpend. De muziektherapie helpt mij om mij meer op mijn gemak te voelen in de groep, terwijl VERS mij veel leert over omgaan met emoties, zowel individueel als in de groep.

Ga niet naar deze instantie. Ik wilde perse niet naar deze instantie, maar door een fout van de huisarts kregen zij de doorverwijzing. De persoon aan de telefoon begreep dit niet. Kortaf. Kapte af. Liet dit ook duidelijk merken dat het niet haar probleem was. Volgens mij werk je met een kwetsbare groep mensen en heb je geen idee hoe dit soort gesprekken bij iemand kan vallen. Na 10 jaar zijn jullie nog steeds niks veranderd. Gefeliciteerd met deel van het probleem te zijn. Lees jullie reviews en besluit om te verbeteren of te sluiten.

Nemen mensen met psychose niet serieus willen niet helpen om weer mee te doen aan de maatschappij niet naar toe gaan. Je komt er als een zombie uit.

Hier snappen ze er echt geen ... van

Geen een ster waard. Wat een waardeloze instantie. Je wordt niet serieus genomen ze liegen je voor. Je problemen zijn niet ernstig genoeg stoppen ze je in een praat groep met allemaal anderen mensen. Vreselijk alles draait om geld! Ga nooit hierheen als je echt hulp nodig hebt!

Mijn problemen waren niet ernstig genoeg voor hen, dus ik heb ook niet de hulp gekregen die ik nodig heb. Pas wanneer je een zelfmoordpoging heb gedaan en het succesvol is, dan pas zullen deze mensen je serieus nemen.