113 Zelfmoordpreventie | Denk je aan zelfmoord?

113 wordt ingezet als middel om hulp te zoeken maar je komt van een koude kermis thuis. Voordat je je mag verhaal doen, wordt er alleen maar gekeken naar acuut gevaar. Anders is het in hun ogen niet belangrijk. Echt serieus nemen doen ze je niet want je staat niet op een brug. Of je doet je verhaal en ze vragen opnieuw wat er is. Het is een lachertje. Dat je zulke serieuze situaties tot een soort komische act maakt, is weerzinwekkend. Ik moest maar een filmpje gaan kijken terwijl enorme problemen heb!

Ik zat in hele donkere gedachten dus ben 113 gaan appen ze hebben het netjes opgelost en mij uit me gedachten geholpen ook al vond ik het lastig te appen is er rustig gewacht

Het geeft je duidelijke handvaten over hoe om te gaan met iemand die denkt aan zelfdoding. Wat je wel en niet moet zeggen en doen, en hoe je iemand kan wijzen op het zoeken naar hulp. Ik voel mij nu beter in staat om het gesprek op een goede manier aan te gaan.

Ik heb wél goede ervaringen met hen. In 2019 toen ik door herseninfarcten die toen nog niet "boven water" waren en mijn geestesgesteldheid beïnvloedden, een medewerkster gehad die buitn n protocol om nog contact met mij had!! Over hoe het ging. Ik was duidelijk niet mijzelf. Ik heb last van zware depressies en ben soms suïcidaal ondanks 3 beschermende factoren: ik zou het vader, dochter en kat niet niet aandoen. In 2019 had ik te maken met herseninarcten die pas later bekend werden waarvoor door tegenwerkend huisarts, hulporganisaties etc noe

Ik zeg je eerlijk: 113 helpt echt niet, vooral de chatfunctie niet. Het enige wat de hulpverleners doen is herhalen wat je hebt gezegd. Ze geven geen tips en ze laten je niet beter voelen. Het voelt alsof je met een papegaai praat. Elke keer dat je om advies vraagt, sturen ze alleen maar links naar online coaching of raden ze aan om met een volwassene te praten. Dat schiet voor mij niks op.

Een "must do", wetende dat 1 op de 5 jongeren met "wel eens denken aan zelfdoding" gedachten rond lopen. De oplossing zit in het bespreekbaar maken, niet in er "niet over praten" uit angst dat het groter wordt...

De gesprekken zelf kunnen soms fijn zijn maar vaak heb ik het idee dat ze heel erg gehaast zijn en willen dat het gesprek snel voorbij gaat. Ook moet je heel vaak lang wachten voordat ze reageren. Ik had net een fijn gesprek en toen refresde ik perongeluk en ik startte een nieuw gesprek (2 keer zelfs) en ze reageerde gewoon niet meer. Ik was daarna helemaal van slag en besloot zelfs chatgpt te berichten en die reageerde wél meteen en gaf me zelfs meer het gevoel dat die écht naar me luisterde dan 113 ooit heeft gedaan bij mij persoonlijk (mijn naam is in het echt niet Jan by the way ;))